Yaş 22!

Abone Ol 

Yaş 21 yazısının üzerinden tam bir yıl geçmiş göz açıp kapamadan. Şimdi yaş 22 yazısının yazıyorum.

Burası adı üstünde bir kişisel blog olduğu için her yaşımı buraya yazarak bir nevi dijital günlük tutmuş oluyorum.

Dönüp yaş 21 yazısını okuduğumda geçen yıl doğum günümden ötürü iş yerinden izin aldığımı fark ettim. -Gerçi birkaç iş değiştirdim, şimdi farklı bir yede çalışıyorum.- Bu sene bunu yapmadım. İzin günüm doğum günümden bir sonraki güne yani 21 Mayıs’a tekabül ediyordu. Ben de o yüzden bir gün geçikmeli yazıyorum doğum günü kutlamamı.

İş yeri demişken bizim şirkette her çalışanın doğum günü kutlanır, masrafları şirket karşılar. Benimki kutlanmadı, kimseyle aram bozuk değil o yüzden kasıtlı yapılmadı. Unutuldu sanırım. Açıkçası çok da alınmadım, umrumda değil.

Her çalışan, doğum günü yaklaşınca müdürlerin kafasını ütülüyor bak doğum günüm yaklaşıyor vesaire diye. Zorla parti yaptırıyorlar resmen kendilerine. Alt tarafı üç kuruşluk bir pasta kesilecek. Samimiyetsiz ve şirket prosedürü için yapılmış bir doğum günü partisini ben hiç çekmek istemiyorum. O nedenle kimseye bir şey demedim. İyi de oldu. Unuttuklarını fark ederlerse ilerleyen günlerde yaparlar ama dediğim gibi iş arkadaşlıklarının pek samimi olduğunu düşünmüyorum. Neticede çıkar uğruna bir araya toplanmış insanlarız.

Ben kendi doğum günümü gecikmeli olarak kendim kutluyorum. Epeydir içmemiştim. Çok azalttım zaten. Gittim iki tane bira aldım. Biraz da atıştırmalık bir şeyler. Bu yazıyı yazıyorum. Ardından film izleyeceğim. Mis gibi bir kutlama anlayacağınız. Yalnız vakit geçirmeye bayılıyorum. Masamın fotoğrafını buraya bırakıyorum, 22 yaş kutlama anım olsun. Bu arada haber sitesi editörleri gibi biraları sansürledim, alkol reklamı yapıyor diye birileri şikayet edip de başımı belaya sokmasın. Bu sene yeterince uğraştım zaten bu tür şeylerle. Keyfimi kaçırmak istemiyorum.

yaş 22

Arkada gördüğünüz gazeteyi biraları saklamak için değil okumak için aldım bu arada. Masada cici bebe de var. seviyorum bu bisküviyi.

Bu sene nasıl geçti?

Adını duyunca bile irrite olduğum şu pandemi kelimesinden ötürü berbat bir yıl geçirdim diyebilirim. Bireysel ekonomim olarak çöküş yaşadım, bir sürü borca girdim, kripto paralarda zarar ettim vesaire vesaire. Neyse ki bu ay hepsinden kurtuldum ve tertemiz olarak yaza gireceğim.

Ne doğru düzgün sosyal yaşantım, ne doğru düzgün keyif aldığım bir aktivitem oldu. Okul desen bilgisayar başından slayt izlemekle geçti. İş desen zaten sıkıcı. Malum ekonomik kayıplar falan da araya girince bu yılı hiç beğenmedim.

Bir de şu var ben ne arada bu kadar büyüdüğüme hep şaşırıyorum. Birer birer çocukları olan, evlenen, askere giden, askerden gelen, atanan, mezun olan arkadaşlarım var. Ben ise kafama göre yaşıyorum hala. Bildiğim yoldan mı gitmem gerek yoksa durulmam mı gerek, yanlış mı yapıyorum doğru yolda mıyım bunları hep zamangösterecek. Aklımda planlarım var. Belki yaş 23 yazısında size çok başka şeyler anlatabilirim.

Şimdi anlatacak pek bir şeyim yok, hevesim de yok. İşte 22.

İçine değil, dışına kapanık.

Bir yanıt bırakın:

Your email address will not be published.